Η χρονιά της μαγικής σκέψης

Να γράψεις για το πένθος σου είναι ήδη δύσκολο. Να το γράψεις με τρόπο που να ενδιαφέρει κάποιον που δεν σε ξέρει — αυτό είναι κάτι άλλο εντελώς.

Η Joan Didion έχασε τον σύζυγό της John Gregory Dunne ξαφνικά, σε ένα δείπνο, ενώ παράλληλα η κόρη τους νοσηλευόταν σοβαρά στο νοσοκομείο. "Η χρονιά της μαγικής σκέψης", το βιβλίο που έγραψε στον χρόνο που ακολούθησε δεν είναι απλώς ένα ημερολόγιο πόνου — είναι μια προσπάθεια να κατανοήσει πώς λειτουργεί το πένθος, πώς ο νους αρνείται να δεχτεί αυτό που ξέρει, πώς η «μαγική σκέψη» — η πεποίθηση ότι αν κάνεις κάτι συγκεκριμένο ο άλλος μπορεί να επιστρέψει — είναι όχι παραλογισμός αλλά ανθρώπινο αντανακλαστικό.

Η γραφή της Didion είναι ακριβής, ψυχρή με την καλή έννοια — δεν επιδιώκει να σε συγκινήσει, και γι' αυτό ακριβώς σε συγκινεί. Δεν κατακλύζεσαι από αρνητικά συναισθήματα διαβάζοντάς το· αντίθετα, παρακολουθείς με σχεδόν κλινική προσοχή πώς ένας άνθρωπος οργανώνει τις σκέψεις του μέσα στο χάος, πώς βάζει τη λογική να υπηρετήσει το συναίσθημα. Και στο τέλος αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό που διάβασες δεν είναι μόνο η ιστορία της Didion — είναι ένας οδηγός για το πώς επιβιώνουν οι άνθρωποι.

Το μόνο που κουράζει είναι ο τρόπος εισαγωγής των κεφαλαίων — επαναλαμβανόμενος, σχεδόν τυπικός, σαν να δεσμεύεται η συγγραφέας σε μια φόρμα που τελικά δεν της χρειάζεται.

👍 Η ψύχραιμη ανάλυση του πένθους
👎 Ο επαναλαμβανόμενος τρόπος εισαγωγής των κεφαλαίων

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩