Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά

Το "Κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά" του Stieg Larsson είναι το δεύτερο μέρος της σειράς Millennium και αποτελεί μια συναρπαστική βουτιά στο εσωτερικό κόσμο των κεντρικών χαρακτήρων που γνωρίσαμε στο πρώτο μέρος της τριλογίας, και ιδιαίτερα στη Lisbeth Salander. Σε αυτή τη συνέχεια,  η Lisbeth κατηγορείται άδικα για έναν τριπλό φόνο και αναγκάζεται να κινηθεί υπογείως για να αποδείξει την αθωότητά της. Παράλληλα, ο Mikael Blomkvist, ο δημοσιογράφος και φίλος της, αναλαμβάνει να τη βοηθήσει, προσφέροντας μια ενδιαφέρουσα δυναμική στη σχέση τους.

Η σχέση της Lisbeth με τον Mikael Blomkvist δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην πλοκή, καθώς οι δυο τους λειτουργούν αυτόνομα αλλά και συνεργάζονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ένα από τα δυνατά σημεία του βιβλίου είναι η εμβάθυνση στη θεματολογία των συστημικών αδικιών, της σεξουαλικής βίας και της διαφθοράς. Ο Larsson καταφέρνει να παντρέψει τη δράση με τον κοινωνικό σχολιασμό, κρατώντας τον αναγνώστη καθηλωμένο. 

Παρόλο που η αφήγηση ξεκινά πιο αργά και εστιάζει στις λεπτομέρειες, η πλοκή αποκτά γρήγορα ένταση, προσφέροντας δυνατές σκηνές δράσης και ανατροπές. Ωστόσο, το φινάλε με τις υπερβολικές εξελίξεις χάνει λίγο από τον ρεαλισμό που χαρακτήριζε το πρώτο βιβλίο, μειώνοντας κάπως τη συνολική εμπειρία.

Η Lisbeth είναι ένας χαρακτήρας που καθηλώνει και κάνει τον αναγνώστη να θέλει να ανακαλύψει περισσότερα για την ιστορία της.

👍Η ωμή αναφορά στην εγκληματικότητα που μαστίζει τη Σουηδία

👎Το βιβλίο αργεί να "πάρει μπρος" και ίσως κουράσει τον αναγνώστη

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩

 

 

Το κορίτσι με το τατουάζ

Επιτέλους μετά από καιρό ένα μυθιστόρημα της κλασικής - θα έλεγε κανείς -  σκανδιναβικής σχολής. Υπαίτιος για αυτό το διαμαντάκι ο εκλιπών Stieg Larsson, ο οποίος αν και μας άφησε νωρίς, εντούτοις πρόλαβε να μας χαρίσει μια από τις ενδιαφέρουες τριλογίες (η οποία συνεχίζεται από τον David Lagercrantz και την Karin Smirnoff μέχρι να φτάσουμε στον αριθμό 10 που είχε ως αρχικό στόχο ο Σουηδός συγγραφέας). 

Εν αρχή του Millenium - έτσι τιτλοφορείται η σειρά βιβλιών - είναι "Το κορίτσι με το τατουάζ". Αυτή είναι η Lisbeth Salander, μια από τις πιο ιδιαίτερες πρωταγωνίστριες που έχει συναντήσει κανείς σε αστυνομικά μυθιστορήματα, μια χάκερ με φωτογραφική μνήμη (εντάξει, αυτό δεν είναι τόσο πρωτότυπο). Συμπρωταγωνιστής στις περιπέρτειές της ο Mikael Blomkvist, ένας ερευνητής - δημοσιογράφος, αλλά και εκδότης του περιοδικού Millennium.

Στο πρώτο μέρος της τριλογίας, ακολουθούμε τον Mikael Blomkvist, ένα βήμα πριν καταρρεύσει επαγγελματικά, να καλείται να ερευνήσει την εξαφάνιση της Harriet Vanger, ενός μέλους της ισχυρής οικογένειας Vanger, που χάθηκε μυστηριωδώς πριν από 40 χρόνια. Στην αναζήτησή του συνεργάζεται με τη Lisbeth Salander, η οποία έχει μία λύση για κάθε πρόβλημα που προκύπτει και ουσιαστικά είναι εκείνη που συνθέτει τα κομμάτια του παζλ ώστε να φτάσει το ντουέτο των πρωταγωνιστών στη λύση.  

Η γρήγορη πλοκή σε συνδυασμό με το δεξιοτεχνικά δομημένο μυστήριο της εξαφάνισης καθιστούν το βιβλίο σαν την καλύτερη συντροφιά για τα αναγνωστικά σας ταξίδια. Ο κοινωνικός σχολιασμός δεν λείπει, ενώ οι ανατροπές κρατούν την αγωνία αμείωτη μέχρι το τέλος. 

Ένας νέος κόσμος πασπαλισμένος με σουηδική αστερόσκονη ξεδιπλώνεται στις κρύες νύχτες που ακολουθούν. 

👍Οι ανατροπές στην εξέλιξη της ιστορίας έρχονται αβίαστα 
👎Οι αναφορές σε κάποια τεχνικά θέματα ίσως μπερδέψουν τους μη εξοικειωμένους με αυτά

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩✩

Μέρταγκ

Ο Κρίστοφερ Παολίνι μας επιστρέφει στον γνώριμο κόσμο της Αλαγαισίας με το νέο του βιβλίο Μέρταγκ, το οποίο είναι το πέμπτο της σειράς. Η ιστορία επικεντρώνεται στην προσπάθεια του Μέρταγκ να ξαναχτίσει τη ζωή του μετά τον πόλεμο και στη μάχη του με το παρελθόν του. Θα μου πείτε ποιος ενδιαφέρεται να μάθει την εξέλιξη της ζωής του Μέρταγκ; Η απάντηση είναι απλή. 

Μια πλοκή που είχε προοπτική ήταν η σχέση του Μέρταγκ με τη Ναζάουντα, ένα νέο χαρακτήρα με περίπλοκο παρελθόν, που προσέθετε ενδιαφέρον στη διαδρομή του. Παρόλο που η συνεργασία τους φάνηκε να έχει δυναμική, έμεινε μισή. Οι κίνδυνοι που αντιμετώπισαν και ο αργός ρυθμός της πλοκής δεν βοήθησαν στο να βελτιωθεί η γνώμη μου για το χαρακτήρα. 

Ένα άλλο βασικό στοιχείο—ο αγώνας του Μέρταγκ να απελευθερωθεί από την επιρροή του Γκαλμπατόριξ—είχε δυνατότητες, αλλά και εκεί δεν. Εκτίμησα την εξερεύνηση του θέματος της ελευθερίας από το παρελθόν του, αλλά μεγάλο μέρος της ιστορίας έμοιαζε με επανάληψη γνωστών θεμάτων, χωρίς να προσφέρει κάτι καινούργιο. 

Θα σκεφτεί κάποιος, γιατί να θέλει ο Κρίστοφερ Παολίνι να γράψει ένα βιβλίο για τον Μέρταγκ; Την απάντηση την δίνει ο ίδιος, αναφέροντας ότι ένα tweet ενός αναγνώστη γέννησε αυτή τη σπίθα. Αυτός, και ίσως μόνο αυτός, να είναι αυτός που ενδιαφέρεται να μάθει την εξέλιξη της ζωής του Μέρταγκ. 

👍Τα κομμάτια του βιβλίου που ο δράκος του Μέρταγκ μιλάει ως η φωνή της λογικής 
👎Με διαφορά το πιο αδιάφορο βιβλίο της σειράς της Αλαγαισίας

Βαθμολογία: ✩✩✩✩

Ο λαγός έχει λεφτά

Τρίτο βιβλίο της σειράς με το λαγό και όσο προχωράει όλο αυτό που δημιούργησε ο John Updike γίνεται ολοένα και καλύτερο. Μέσα από το βιβλίο "Ο λαγός έχει λεφτά", ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τη ζωή των Αμερικάνων στα τέλη της δεκαετίας του 1970. 

Ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου, ο Harry "Λαγός" Angstrom, έχει επιτέλους κατορθώσει να έχει λεφτά - όπως δηλώνει και ο τίτλος του βιβλίου - διευθύνοντας την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Toyota του πεθερού του, εντούτοις δεν έχει ξεμπλέξει με τα προβλήματα που έχει στο γάμο με τη σύζυγό του, Τζάνις, όπως και στη σχέση με τον γιο του, Νέλσον. 

Όσο προσπερνάς τις 700 και πλέον σελίδες του βιβλίου τόσο νιώθεις την παρόρμηση να μάθεις περισσότερα για τη ζωή αυτού του τύπου, την οποία ο Άπνταϊκ παρουσιάζει και σε αυτό το βιβλίο κατακερματισμένη, χαρίζοντας μας παράλληλα εικόνες από τις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 70. 

Με το ίδιο πάθος, την ίδια αγνόηση κάθε ηθικού φράγματος και μέσα από πολλές συγκρούσεις ο Λαγός κατορθώνει να ελίσσεται και να συνεχίζει τη ζωή του, χαρίζοντας στον Άπνταϊκ το βραβείο Πούλιτζερ το 1982.

👍Ίσως το καλύτερο βιβλίο μέχρι τώρα της σειράς
👎Ο πρωταγωνιστής, ακόμα και στο τρίτο βιβλίο, δεν καταφέρνει να γίνει αρεστός στον αναγνώστη

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩✩

Ο λαγός επιστρέφει

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Προσελήνωση στο φεγγάρι, πόλεμος του Βιετνάμ, φυλετικές διαμάχες και στο κέντρο όλων ο γνώριμος από το πρώτο βιβλίο της σειράς του John Updike, ο Harry "Λαγός" Angstrom στο βιβλίο "Ο λαγός επιστρέφει".  

Το βιβλίο αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια, κάθε ένα από τα οποία περιγράφει και μια διαφορετική ιστορία της ζωής του Λαγού. Ο Λαγός ζει εγκαταλελειμμένος από τη σύζυγό του και είναι  επιφορτισμένος με την ανατροφή του γιου του μόνος. Μια νεαρή φυγάς, η Τζιλ, θα εισβάλει στη ζωή του, ενώ ένας Αφροαμερικανός ριζοσπάστης, ο Σκίτερ, θα τον προκαλέσουν να αναμετρηθεί τόσο με τους ίδιους όσο και κυρίως με τον εαυτό του κατά την διαμονή τους στο ίδιο σπίτι. 

Η ευθύτητα και η ταχτύτητα του λόγου του Άπνταϊκ συνυπάρχουν με μία ιδιόρυθμη ειρωνεία που συντροφεύει κάθε λέξη του κειμένου. Το χιούμορ του συγγραφέα και οι αναστολές που λείπουν από τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος το καθιστούν ζηλευτή συντροφιά κατά την φάση της ανάγνωσης, ενώ οι 560 σελίδες του όχι μόνο δεν τρομάζουν τον αναγνώστη, αλλά τον προκαλούν σε ένα ταξίδι στις ΗΠΑ του τότε. 

Η συνέχεια της διάσημης τετραλογίας του Άπνταϊκ επιστρέφει ανανεωμένη και πιο ενδιαφέρουσα από την αρχή. 

👍Ο λόγος του Άπνταϊκ κάνει το βιβλίο να κυλάει ευχάριστα
👎Οι μηδενικές αναστολές των χαρακτήρων ωθούν τον αναγνώστη να νιώθει αδιαφορία απέναντί τους

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩✩

 

Ο ανυπόφορος γκαούτσο

Το έχω πει και θα το ξαναλέω. Μια χρονιά χωρίς ένα καινούριο βιβλίο του Roberto Bolaño είναι μια χαμένη χρονιά. Δυστυχώς, φέτος (2024) εκδόθηκε στα Ελληνικά το τελευταίο βιβλίο που άφησε αυτός ο σπουδαίος συγγραφέας, έτοιμο προς έκδοση και αποτελείται από τέσσερα διηγήματα αυτόνομα, άλλα δύο που συνδεέονται με τον κλασικό τρόπο του συγγραφέα και δύο διαλέξεις περί λογοτεχνίας, ζωής και μια κριτική προς τους σύγχρονους Ισπανούς συγγραφείς της τότε εποχής, "Ο ανυπόφορος γκαούτσο". 

Αν και εκδόθηκε το 2003 για πρώτη φορά, ακόμα και σήμερα τα λεγόμενα του Μπολάνιο παραμένουν επίκαιρα. Ο Χιλιανός συγγραφέας έβλεπε όλη τη ζωή του συνυφασμένη με τη λογοτεχνία και το πάθος του για γράψιμο φαίνεται ακόμα και στην πλοκή των ιστοριών του. 

Τα τέσσερα διηγήματα, με προεξάρχον το ομώνυμο είναι ιστορίες τις οποίες θα μπορούσε να έχει σκεφτεί και να γράψει σε ένα μονάχα βράδυ. Ο γοργός ρυθμός και η συνεχόμενη αλληλουχία των γεγονότων δεν κουράζουν τον αναγνώστη παρά τον παρακινούν να ρουφήξει και την επόμενη σελίδα.

Ειδική μνεία αξίζει να γίνει στις διαλέξεις του Μπολάνιο, τις οποίες τελειώνοντάς τες θες να πιάσεις ξανά όλο το έργο του από την αρχή για να δεις όλα αυτά που συνοψίζει η κοσμοθεωρία του. 

Είπαμε, μια χρονιά χωρίς ένα "καινούριο" βιβλίο του Roberto Bolaño είναι μια χαμένη χρονιά. 

👍Οι δύο συνδεδεμένες ιστορίες του Μπολάνιο είναι το κλου του βιβλίου
👎Η κριτική προς του Ισπανούς συγγραφείς της εποχής εκείνης ίσως να μην ενδιαφέρει το λογοτεχνικό κοινό της Ελλάδας, αφού πλέον κυκλοφορούν ελάχιστα από τα βιβλία τους.

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩✩

 

1795 - Η ώρα της κάθαρσης

Ακολουθώντας πιστά τη χρονολογική σειρά των γεγονότων που εξελίσσονται στη σκοτεινή Στοκχόλμη που έχει αριστοτεχνικά υφάνει ο Niklas Natt och Dag, έρχεται το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας που μας κράτησε συντροφιά τον τελευταίο καιρό. 

Μετά τα 1793 και 1794 έφτασε η ώρα να ολοκληρώσουμε την περιπλάνησή μας στις πιο σκοτεινές γωνιές της Στοκχόλμης του 18ου αιώνα μέσα από το "1795 - Η χρονιά της κάθαρσης",  ένα ιστορικό μυθιστόρημα με αστυνομική εσάνς. Οι χαρακτήρες που γνωρίσαμε στα προηγούμενα μέρη της σειράς καλούνται να αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις με προεξάρχοντα τον τον Μίκελ Κάρντελ, τον βασανισμένο, μονόχειρα πρώην φρουρό,ενώ ιδιαίτερο ενδιάφερον - και για μένα προσωπικά μεγαλύτερο από αυτό της κεντρικής αφήγησης- έχει η τροπή της ιστορίας της Άννα Στίνα Κναπ, καθώς η ίδια βλέπει τη ζωή της να καταστρέφεται σε ένα έτος. 

Καμία εξέλιξη ως προς το συναισθηματικό κομμάτι, καθώς ο συγγραφέας - θεωρώ από επιλογή και όχι από ανικανότητα -  χειρίζεται τους πρωταγωνιστές σκληρά κάνοντας τον αναγνώστη να μην συμπονέσει περισσότερο από το βασικό επίπεδο κανένα από δαύτους. 

Ολοκληρώνοντας κανείς την ανάγνωση της τριλογίας, αισθάνεται αναγκαία την παρόρμηση να ξαναζήσει τη Στοκχόλμη του Natt och Dag, μέσα από τα δικά του μάτια για να δει πόσο άλλαξε το σκοτεινό αυτό τοπία τα τελευταία χρόνια. 

👍Η εξέλιξη της ιστορίας της Άννα Στίνα Κναπ
👎Η επαναλαμβανόμενη αναφορά στην πυρκαγιά της Κοπεγχάγης με τον ίδιο τρόπο κουράζει

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩

Υ.Γ. Ο δαίμων του τυπογραφείου στις πάντα προσεκτικές εκδόσεις Μεταίχμιο χτύπησε και στο τρίτο μέρος της τριλογίας καθώς ακόμα οι αναγνώστες αναζητούμε τα κεφάλαια 26, 27, 28 και 30 στο Τρίτο μέρος του βιβλίου, για να τους δώσουμε σημασία όπως μας προτρέπει ο μεταφραστής κ. Γρηγόρης Κονδύλης.