Ας ξεκινήσουμε από τον τίτλο. Ο πρωτότυπος είναι "Munichs", ένας χαρακτηρισμός που χρησιμοποιούν οι αντίπαλοι οπαδοί για τους φιλάθλους της Γιουνάιτεντ, με αρνητική χροιά, παραπέμποντας στην τραγωδία ως σημείο αδυναμίας. Η ελληνική απόδοση "Μετά το Μόναχο" δεν είναι απόλυτα ακριβής, αλλά ταιριάζει στο βιβλίο, γιατί αυτό ακριβώς είναι: μια ιστορία για το μετά της τραγωδίας.
Στις 6 Φεβρουαρίου 1958, το αεροπλάνο που μετέφερε τους Busby Babes, τη νεαρή, λαμπρή ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, συνετρίβη κατά την απογείωση στο Μόναχο. Είκοσι τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ανάμεσά τους οκτώ παίκτες. Ο Peace ξεκινά με ένα προμήνυμα, μια σκοτεινή αίσθηση που σε κάνει να ξέρεις ότι κάτι κακό έρχεται, χωρίς να μπορείς να το αποτρέψεις. Και όταν έρθει, ζούμε το μετά: τα πένθη, οι κηδείες, η προσπάθεια ανοικοδόμησης, ο πόνος που κυλά παράλληλα με την ελπίδα, τόσο αληθινά που σε κάνουν να ξεχνάς ότι διαβάζεις μυθιστόρημα, αλλά χρονογράφημα εκείνων των ημερών.
Το δυνατό σημείο του βιβλίου είναι το Μάντσεστερ, όχι οι παίκτες, όχι ο Busby, αλλά η ίδια η πόλη, που αναδεικνύεται σε κεντρικό χαρακτήρα. Ο πόνος της κοινότητας, η αλληλεγγύη, η αργή επιστροφή στη ζωή. Και αυτό το καταφέρνει ο Peace με τρόπο που μπορεί να αγγίξει και κάποιον που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για ποδόσφαιρο.
Το αδύναμο σημείο είναι ότι όλα κυλούν ομαλά. Δεν υπάρχει κορύφωση, τα γεγονότα περνούν σαν ο χρόνος που περνά, και κανένας από τους πρωταγωνιστές δεν σε κάνει να θέλεις να μείνεις κοντά του. Ίσως να είναι αυτό το δίχτυ προστασίας που άπλωσε ο συγγραφέας για τους αναγνώστες του.
Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου