Αόρατος

Ο Paul Auster αγαπά να παίζει με τις διαφορετικές μορφές των πρωταγωνιστών, των κεφαλαίων, της ίδια της ιστορίας. Ο "Αόρατος" είναι ένα βιβλίο αρκετά φιλόδοξο — τέσσερα κεφάλαια, τέσσερις διαφορετικοί αφηγηματικοί τρόποι, τέσσερις εκδοχές της ίδιας ιστορίας. Η ιδέα είναι δελεαστική. Η εκτέλεση, δυστυχώς, άνιση.

Ο Adam Walker, ένας νέος φοιτητής λογοτεχνίας στη Νέα Υόρκη του 1967, γνωρίζει τον Rudolf Born, έναν μυστηριώδη Ευρωπαίο με χάρη και σκοτεινή ενέργεια, και την όμορφη συντρόφισσά του Margot. Η γνωριμία αυτή θα τον σημαδέψει για πάντα — ένα έγκλημα, μια προδοσία, μια σχέση με την αδερφή του που διασχίζει όρια. Από εκεί το βιβλίο σπάει σε κομμάτια: πρώτο πρόσωπο, δεύτερο, τρίτο, και τελικά ένα χειρόγραφο που διαβάζει κάποιος άλλος και σχολιάζει.

Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αναμφίβολα το καλύτερο — γραμμένο στο δεύτερο πρόσωπο, με μια ένταση και οικειότητα που τα υπόλοιπα δεν καταφέρνουν να φτάσουν. Εκεί ο Auster είναι συγκεντρωμένος, και το φαίνεται. Τα άλλα τρία κεφάλαια όμως μοιάζουν να τραβούν προς διαφορετικές κατευθύνσεις χωρίς ποτέ να συναντηθούν ουσιαστικά. Η αφηγηματική πολυφωνία, που θα μπορούσε να δημιουργήσει βάθος, καταλήγει να δημιουργεί απόσταση.

Είναι ένα βιβλίο που θαυμάζεις περισσότερο για την πρόθεσή του παρά για το αποτέλεσμά του.

👍Το δεύτερο κεφάλαιο

👎Άνιση εκτέλεση, τα κεφάλαια δεν επικοινωνούν μεταξύ τους όσο θα έπρεπε

Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩