Ο Fredrik Backman έχει αποδείξει ότι ξέρει να γράφει για ανθρώπους που δεν ταιριάζουν με τον κόσμο γύρω τους. Στο βιβλίο του "Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητάει συγγνώμη" το κάνει δύο φορές, μία για κάθε γενιά.
Η Έλσα είναι σχεδόν οκτώ χρονών και δεν ταιριάζει σε αυτόν τον κόσμο. Η γιαγιά της είναι ο μόνος άνθρωπος που την καταλαβαίνει, μια ιδιόρυθμη, αναρχική, ηλικιωμένη που της αρέσει να διηγείται παραμύθια για ένα φανταστικό βασίλειο όπου όλα έχουν νόημα. Όταν η γιαγιά φεύγει νωρίς, αφήνει πίσω της μια σειρά από γράμματα, ουσιαστικά ένα παιχνίδι κυνηγητού που οδηγεί την Έλσα από γείτονα σε γείτονα, αποκαλύπτοντας ιστορίες που δεν ήξερε ότι υπήρχαν.
Αυτό που κάνει το βιβλίο εξαιρετικό είναι η απόλυτη φυσικότητα με την οποία ο Backman μπλέκει τα πάντα μαζί: το χιούμορ με τον πόνο, το φανταστικό με το αληθινό, τις παιδικές στιγμές με τις βαριές αλήθειες των ενηλίκων. Και το κάνει με τέτοια άνεση που δεν δίνεις καν σημασία στις εναλλαγές. Η ιστορία σε παρασύρει και δεν σε αφήνει να σκεφτείς πού βρίσκεσαι. Ενώ η απώλεια της γιαγιάς συμβαίνει αρκετά νωρίς, η ίδια είναι παρούσα σε κάθε σελίδα μέσα από τα γράμματά της, τις ιστορίες της, τον τρόπο που έχει αφήσει το αποτύπωμά της σε κάθε άνθρωπο γύρω της.
Το τέλος είναι αναμενόμενο, αν και δεν έχει σημασία. Γιατί με τον Backman, το ταξίδι είναι πάντα πιο σημαντικό από τον προορισμό.
Βαθμολογία: ✩✩✩✩✩✩✩✩✩
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου